De wijnboerenkleindochter pipetteert het bloed van Christus

In 2030 gebeurt het. Dan verhuizen we definitief naar mijn geliefde Frankrijk. Het is een droom die ik al een dikke tien jaar koester. Op dat moment zijn de kinderen uitgevlogen en is het huis afbetaald. Een ruim huis met twee of drie gites, ergens in de Lot-et-Garonne of in de Bourgogne, daar tekenen we... Lees verder →

Klaar voor een vinologische tsunami

Het was een memorabel moment, die laatste avond van ons champagneweekend in maart 2020. Iets over acht kwam een afgeborstelde garçon van La Table Kobus ons vertellen dat we de laatste klanten zouden zijn. Enkele uren eerder had president Macron aangekondigd dat de Franse horeca vanaf middernacht moest sluiten, een van de vele maatregelen om... Lees verder →

Alles was Sie schmecken können

Ontbijten doen we met zicht op een zonovergoten Moezelvallei. Het ontbijtzaal brede fotodoek heeft hetzelfde effect als een flatscreen in een eetzaak. Je blijft ernaar kijken, of je wil of niet. Op de website van het hotel hadden we al een zondvloed aan foto’s gezien van het ontbijtwalhalla waar we in terecht gekomen zijn: alle... Lees verder →

Uberwein aus dem Mosel?

Het is een drukke week, ook al hebben we een weekje vrij: eerst twee dagen volksspelen in Halle, dan drie dagen wijntrip naar de Moezel, vrijdag terugkomen en naar de barbecue van h-EERLIJK ZOERSEL, zaterdag oppassen op onze petekindjes, zondag een brunch en daarna nog een verjaardagsfeestje. De Moezeldriedaagse is een verjaardagscadeau van mijn lieveke... Lees verder →

Stairway from heaven

Time flies when you’re having fun. We zijn nog maar net een week weg en het lijkt alsof we er al een volledig seizoen op hebben zitten. Het nomadische leven van de voorbije week zit er voor iets tussen, denk ik. Zoveel adresjes, heel wat kilometers op de teller. Wanneer de we luikjes van onze... Lees verder →

Hoor de wind waait aan de Saône …

Het is geen hoedjesweer vandaag, zelfs geen stoeltjesweer. Buiten gaat de wind zo te keer dat tuinstoelen omgeblazen worden. Volgens Denis, de man van Catherine, haalt de wind vandaag makkelijk 110 kilometer per uur. De laatste tijd waait het hier steeds vaker en forser, volgens hem. De ontbijttafel staat vol met home made confituur, lekker... Lees verder →

Wijn van berggeiten

De kentering in het weer blijkt van korte duur te zijn. De felle windvlagen zijn verdwenen en de temperatuur is terug op peil. We kunnen vanochtend dus opnieuw buiten eten. Het is onze laatste dag in Espace de l’hers. Hoewel de locatie 4 chambres d’hôtes telt en een gite voor 6 personen, hebben we met... Lees verder →

Het mooiste uitzicht op Chateauneuf

Het heeft letterlijk één ochtend geduurd om gewoon te geraken aan het goede leven in Espace de l'hers. Er gaan weer eitjes in de koker, terwijl een plateau met allerhande soorten beleg op de glazen tafel onder de plataan wordt gezet. Twee espresso’s en de dag kan beginnen. Voor ons dan toch. De boeren die... Lees verder →

Platanenmijmeringen

Mijn rug zit vanochtend compleet geblokkeerd. Gisteren waren de eerste tekenen reeds daar, maar nu zit alles vast op plaatsen waar er niets vast hoort te zitten. Ik spoel een pijnstiller door met een espresso. In de ruime ontbijtruimte zijn er borden voor ons klaar gezet maar de jonge huishoudster van het domein geeft onmiddellijk... Lees verder →

Beestjes kijken in de Camargue

De Mas de Bouvet en Camargue ligt net op de rand van het natuurgebied en dateert van de 16de eeuw. We ontbijten in de grote eetruimte in het hoofdgebouw. De inrichting ademt Camargue met foto’s van jonge ruiters, uitgestalde zadels en schilderijen van het moeraslandschap. Centraal staat een grote tafel waar al twee andere gasten... Lees verder →

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑