The day after

26 mei. De dag na de moeder der verkiezingen. N-VA haalt een monsterscore, het VB krijgt een mokerslag en de rest blijft min of meer status quo. Traditioneel evalueert elke partijvoorzitter de uitslag positief zelfs al valt er verlies op te tekenen. Ook deze keer is dat niet anders. "Als we enkele maanden geleden de... Lees verder →

ABBA all over the place

Volgens de GPS zijn er nog 5 uren die ons scheiden van Marseille. Tenminste als alles goed gaat. Zo'n boot met meer dan 5000 mensen aan boord gaat heus niet wachten op een viertal uit Zoersel dat niet tijdig uit zijn nest geraakt. Op tijd op pad dus en de cruise control op 170. Tot... Lees verder →

Proloog: Tijd om af te ronden!

Een vakantie dichterbij zien komen, geeft me altijd een dubbel gevoel. Het vooruitzicht op een jolige week (of langer) waarin zon, vrienden en familie, cultuur, wijn en lekker eten de basisbehoeften meer dan inlossen. Maar ook het chronisch gebrek aan tijd vlak ervoor om alles nog gedaan te krijgen wat je voor ogen hebt, zodat... Lees verder →

Voelt iedereen zich veilig? Aaaaaaj!

Vandaag poging nr 2 om Magic Park Land te bezoeken. Na het ontbijt bel ik vanop ons zonovergoten terras om te informeren of het park vandaag wel open is. Ik ga niet opnieuw een uur rijden om voor een gesloten hek te eindigen. 5 keer krijg ik een onbeduidend muziekje als ontvangst. Geen voice-over met... Lees verder →

Halloween, een nachtmerrie in de Provence

De dag voor Allerheiligen. Halloween. Sinds een aantal jaren heeft het Amerikaanse 'trick or treat'-feest vaste grond over de plas gevonden. In navolging van Valentijn hebben middenstanders met het feest nu ook een prima overbrugging van het doodse (excusez le mot) tussenseizoen tussen de start van het schooljaar en de komst van de goedheiligman. Ook... Lees verder →

Een mijnencomplex als museum

Het is duidelijk: we zijn nog lang niet klaar om genaturaliseerd te worden als Fransen. We eten vanmorgen immers het extra Franse brood op dat we gisteravond hebben gekocht. Geen gesocialiseer dus met de lokale Saint-Gillers. Anderzijds zijn we hierdoor wel vroeger dan gebruikelijk op pad. Waar het op ons terras nog aangenaam genieten was... Lees verder →

De Camargue by boat

Dat de Fransen baguettes hebben in plaats van een groot wit gesneden in een broodzak heeft alles te maken met hun nood aan sociale contacten. Baguettes zijn bedoeld voor directe consumptie en worden beenhard nadat je ze hebt aangesneden. En dat is volgens mij een bewuste keuze. Als je hier maar eens in de drie... Lees verder →

De Camargue? Je ruikt er niets meer van.

Met deze week Frankrijk erbij zal ik dit jaar in totaal 31 dagen in mijn geliefde land vertoeven. 1 op 12 maanden. 25 dagen meer dan onze eerste Frankrijkreis vijf jaar geleden. Ondertussen is er heel wat veranderd. Finn dut niet meer de hele rit naar het zuiden, maar is net als zijn broer de... Lees verder →

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑