De temperaturen flirtten de voorbije dagen met de 30° en de zon was dan ook prominent aanwezig. Mijn ondertussen sterk uitgedunde haarsnit stelt qua bescherming tegen de provençaalse zon niet veel meer voor. De voorbije jaren heeft de tand des tijds even genadeloos zijn werk gedaan op mijn hoofd als de boomkappers die het regenwoud... Lees verder →

Sainte-Maxime is de eerste stop van de dag. Een lokale politieagent staat er nodeloos het verkeer te regelen op een traject waar je tegelijk blindelings kunt rijden, je Facebook-status kunt aanpassen op je mobiele telefoon en je stoppelbaard van de voorbije dagen kunt trimmen. Die heeft wel even tijd, bedenk ik me en dus vraag... Lees verder →

12de-eeuwse muziek van Léonin lijkt wel gemaakt om je te begeleiden langs de soms steile heuvelruggen op weg naar Plan de la Tour. Op iets meer dan een half uur rijden, stijgt de temperatuur met drie graden, zodat we rond de middag een kleine 30° optekenen in Toulon. Toulon is een grootstad die haar lokale... Lees verder →

De Zuid-Franse modus slaat genadeloos hard in en we zijn duidelijk alle gevoel voor tijd kwijt. Het ontbijt heeft dan ook redelijk veel weg van een brunch, toch wat het uur betreft waarop we ons een licht ontbijtje gunnen. Daarna zwalpen we over de wondermooie heuvelruggen richting Saint-Raphael, een badplaats nabij Fréjus. Op zich is... Lees verder →

Zondag rustdag. En dat mag redelijk letterlijk genomen worden. Uitslapen en in de late ochtend al zigzaggend op zoek gaan naar een brood, dat is zowat het enige productieve dat we betekenen voor de lokale bevolking. De rest van de dag kleurt zich met het verkennen van de met babydruifjes bedekte heuvels rond ons huisje,... Lees verder →

4 kilometer file om de dag goed in te zetten. Radio Trafic FM, een zender gespecialiseerd in de mobiele miserie van de Fransoos, meldt dat het aanschuiven is in beide richtingen. Na goed een half uur bumperkleven zien we de oorzaak van ons verplicht zen-moment: enkele pallets roséwijn die verspreid liggen over zes rijstroken, netjes... Lees verder →

‘Quality time’, het is een zweefteverig begrip dat doorgaans alleen door Ingeborg Sergeant gebezigd wordt wanneer ze weer met een koppel op een witte wolk vertoeft. “Eindelijk,” zo fluistert de vroegere zangeres, “kun je loskomen van de wereld, van je werk en verplichtingen. Je kunt tijd maken voor je partner en voor jezelf.” Haar zweefvlucht... Lees verder →

Le dernier jour. Nog een keer rustig ontbijten, 'iets gaan afzien' en degusteren. Morgen is het weer voor een veel te lange tijd gedaan. Lagrasse staat op het programma. Aan de waarschuwingsbordjes net buiten de dorpskern die ons vertellen dat iedereen die niet tot de lokale bevolking hoort, geacht wordt zijn auto op een van... Lees verder →

Voor de derde dag op rij staat er een serieuze wind. De klim naar chateau Peyrepertuse laten we dus aan ons voorbij gaan. Bij iets of wat wind is het immers niet toegestaan de steile hellingen te beklimmen. Als alternatief rijden we dan maar opnieuw naar Narbonne om enkele inkopen te doen in de markthal.... Lees verder →

Het winderige weer zet door, maar de temperatuur en de wolkenvrije hemel ook. Iets meer dan een uur doen we erover om in de regio rond Perpignan terecht te komen.  De Pyreneeën flirten met enkele wolken die rond de bergtoppen lijken te hangen als een boa rond een veel te chique dame op een avondfeest.... Lees verder →