reisblog Tom Sleeuwaert
Boudewijn is 20 jaar dood. Jan Becaus, nieuwsanker op de VRT, gaat met pensioen. En er komt trajectbewaking op de E34 ter hoogte van Wechelderzande. Veel somberder moet de ochtendberichtgeving op de redactie.be niet worden. Toch kunnen we ons dit onheil maar matig aantrekken. George Clooney-gewijs nespresso ik me wakker. De nachtelijke krekels hebben plaatsgeruimd... Lees verder →
Voor het eerst deze reis ontbijten we buiten: het heeft niet geregend en de temperatuur klimt gezwind naar hogere waarden. De zon zet de wijngaard van de buurman in een feeëriek ochtendlicht. Ook op de petanquebaan lijkt een spotje te staan, zodat het lichtbruin van de arena-van-het-volk boven het pasgemaaide grasveld lijkt te zweven en... Lees verder →
Terwijl thuis de schilderwerken aan de buitengevel van start gaan en de meeste dorpsgenoten hun kater bevochtigen na de Beachparty, begint onze eerste echte vakantiedag in de gite. Vandaag staat Beaune op het programma. In vroeger tijden ploos ik allerlei reisgidsen uit om een stadsbezoek te organiseren, een wandeling uit te stippelen en van alles... Lees verder →
Het marktbezoek aan Chalon valt vanmorgen in het water, net als alles wat we voor de rest vandaag buiten willen doen. Bij het ontwaken gutst het hemelwater met grote slokken naar beneden. Uiteindelijk zal het gespetter in het zwembad onafgebroken meer dan 12 uur duren. Van de temperatuur van gisteren blijft nog een dikke helft... Lees verder →
Het ontbijtbuffet staat klaar in een andere torenkamer van het kasteel. Voor het ontbijt zijn we niet alleen: een Russische familie en een ouder Duits koppel zetten er de boel naar hun hand en trekken zich weinig aan van de andere aanwezigen. Waar is de Berlijnse Muur als je hem nodig hebt? Ook vandaag doen... Lees verder →
De beste manier om te ontsnappen aan de mêlee van elke dag is vakantie nemen. Correctie: is vakantie nemen in het buitenland. De afwezigheidsassistent op, de vaste intentie om alleen te reageren op sms-berichten. Letterlijk onbereikbaar zijn, heerlijk. Lezers van mijn reisblog weten dat ik geen hoge hoed op heb van weervoorspellers. Ze slagen er... Lees verder →
De ontbijtzaal is gedateerd en lijkt ingericht met het meubilair van 5 verschillende openbare boedelverkopen na een of ander faillissement. De stijlen en kleuren vloeken compleet. De tafels staan in sommige hoeken bijeen gepropt, maar soms nemen ze ook enorm veel plaats in zoals de grote ronde zwarte glanzende (!) tafel die waarschijnlijk van een... Lees verder →
Meer dan 700 km bollen door de regen. Dat vat zowat het programma van de dag samen. Het is dus super genieten van de laatste, zij het, druilerige momenten in Thézac. Na het ontbijtje wil ik een klein afwasje doen, zodat ik met propere glazen en een cleane snijplank de tocht naar het koude noorden... Lees verder →
Krekels, mussen en koeien. Dat is het enige wat je hoort als je 's ochtends wakker wordt op het landgoed van Canel. Rustiger kan het niet worden. Wanneer ik de binnenluikjes van het raam openklap, begrijp ik waarom de lokale fauna zo uitmuntend goed gezind is: voor het eerst sinds lang is er nog eens... Lees verder →
De ochtend start Belgisch: regen, wind en lage temperaturen zetten de toon. Isabelle, de gastvrouw loopt voortdurend met de armen gekruist en wrijft zich warm, ze heeft ook de verwarming opgezet, iets wat ze anders zelden doet in de helft van mei. Ook de komende dagen zal de wind de wolken niet weg kunnen stofzuigen... Lees verder →
sur ma route 