Het is altijd wel ergens cocktailtijd

Civitavecchia is de havenstad waar de MSC Seaside vanmorgen iets later dan oorspronkelijk voorzien aanmeert. Omdat de terminal niet zoals in Genua vlakbij het centrum ligt, nemen we een shuttlebus. Van daaruit kunnen we vlot met de trein naar Rome reizen. Er is een rechtstreekse trein die stopt aan de halte San Pietro. Voor enkele... Lees verder →

Pasta pesto pret, althans voor sommigen

Voor we Genua onveilig maken, ontbijten we à la carte in het Seashore restaurant. We gaan voor de eggs benedict met zalm en charcuterie. Net zoals bij het diner gisteravond zijn er tientallen garçons in de weer. Het zijn geen anonieme MSC-medewerkers. Elk van hen heeft een naambordje met daarop hun naam en het land... Lees verder →

Moet er nog zeep zijn?

Je kunt het je moeilijk inbeelden, ik alvast niet, dat de Keltische voorvaderen van de hedendaagse Franse wijnboeren geen wijntraditie hadden. Om het weekend in te zetten, moesten ze zich behelpen met mede, een alcoholische drank op basis van honing. Dat veranderde op een doordeweekse donderdagochtend, zowat 2624 jaar geleden. Een ondernemende Griek kwam toen... Lees verder →

This is it!

Die ochtend wordt de schade opgemeten. In La Belle Bleu valt het al bij al nog mee, op heel wat nat geregende spullen en een omvergeblazen barbecue na. Niet iedereen had even veel geluk. Chanthal is goed op de hoogte van hoe haar gasten die nacht zijn thuis gekomen en wat ze daar hebben aangetroffen.... Lees verder →

Cahors ademt wijn

Er hangt een waas over de heuvels in de verte. Terwijl ze ons koffie brengt, vertelt Chanthal dat de mist hier in het najaar als een witte fleece over de vallei hangt waardoor je het gevoel hebt boven de wolken te wonen. Leven als God in Frankrijk wordt zo wel heel levensecht. Met een dergelijk... Lees verder →

Het begin van ons volgende leven in Frankrijk?

Ons laatste ontbijt in De l’autre coté is exact hetzelfde als de voorbije twee dagen. Koffie en getoast brood, de nouveau. Hoe deze B&B aan een 9,4 is geraakt op Booking en zelfs een 5 op 5 op Tripadvisor, blijft me verbazen. Zou de eigenaar, al dan niet via Booking, een leger Indiërs hebben ingehuurd... Lees verder →

Wijnproeven met wegwerpwijnglazen

Dat de gastvrouw van onze B&B niet bijklust bij de toeristische dienst van Madiran bleek al op de eerste avond toen we haar vroegen naar een leuke eetplek in de buurt en ze het antwoord op deze eenvoudige vraag schuldig moest blijven. Aan de ontbijttafel doen we een tweede poging. Is hier in de buurt... Lees verder →

Maken ze hier wijn van patatten of zo?

Vandaag beginnen we eraan. Het rondslenteren is afgelopen. Er moet geproefd worden. We zijn per slot van rekening op wijntrip. De regio die we deze week bezoeken, staat bekend als de Sud-Ouest, het zuidwesten. Marketingtechnisch niet bepaald een sterke naam voor een wijnstreek, hoor ik je denken. Wie geeft een wijnregio nu de naam van... Lees verder →

Ratelende rolkoffers in ‘la ville rose’

We ontbijten met zicht op voorbij wandelende voeten. De ontbijtzaal bevindt zich in de kelder. Het enige licht dat er binnenvalt, komt van lage ramen aan de straatkant. En de enige levende ziel die we ondergronds tegenkomen, is een jonge jongen die het ontbijtgebeuren moet managen. Dat valt qua werk aardig mee aangezien we de... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑