Het is al barok wat de klok slaat op Musique als ik naar het dichtstbijzijnde dorpje rijd dat het geluk heeft over een eigen bakker te beschikken. Vivaldi, Scarlatti, Bach, ze passeren allemaal de revue. Er is tijd voor, want heen-en-terug naar Marssac neemt ongeveer een half uur in beslag. Ook het rijden zelf is zalig... Lees verder →

’s Ochtends geraken we niet echt gestart. Het is dan ook dimanche. Gisteravond was er geen tijd meer voor inkopen en onze koelbox heeft maar enkele restjes die de moeite waard waren koud gehouden. Het ontbijt verloopt dus redelijk marginaal: rijstkoeken met een weinig beleg, cornflakes zonder melk en een yoghurtje als toetje. De kleine... Lees verder →

Een hoogdag voor de Fransen en de zingende Yves Letermes van deze wereld, een zwart weekend voor iedereen die vandaag de Franse wegen op moet. Gelukkig zitten we al zover in het zuiden dat we enige voorsprong hebben op alle Nederlanders en Vlamingen die het land van François Hollande willen verkennen. Na het ontbijt waar... Lees verder →

Volgens de weersites die we begin deze week nog pleegden te geloven, zou vandaag de beste dag van de week moeten worden. Wanneer ik de luikjes van onze slaapkamer openklap, zie ik dat ze er weer naast zitten. Het zwembad raakt stilaan opnieuw gevuld na al het geplons van de kinderen deze week. Op Belgische... Lees verder →

De hele voormiddag zijn de kinderen druk in de weer met de generale repetitie van hun show. De uitnodigingen liggen al een tijdje te pronken, de zenuwen zijn hooggespannen. De ouders kunnen dus zonder probleem al in de voormiddag hun siësta inzetten. Het is en blijft vakantie. Iets voor de middag krijgen we het signaal... Lees verder →

Koen, de pater familias van het gezin waar we een week mee vertoeven in de Corrèze, is sinds enige tijd bezig met het uitbouwen van een lokale N-VA-afdeling in Merksplas. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen staat hij op nummer 2 van de lijst. Vanmorgen worden we dan ook gewekt op de tonen van De Vlaamse Leeuw.... Lees verder →

Het kampioenschap ‘om ter langste slapen’ heeft zijn effect. Voor het eerst sinds de start van de vakantie wordt er geen krimp gegeven voor 7 uur. Goed uitgeslapen trekken we naar de watervallen van Jumel. De kinderen hebben er de tijd van hun leven, vallen enkele knieën open struikelend over de uitstekende rotsen en vormen... Lees verder →

Met vijf kinderen op reis, het heeft zo z’n voordelen: er is altijd iets te beleven, voortdurend word je overdonderd door hun spitsvondigheid, telkens weer die onverwachte zaken die het leven boeiend maken. Alleen ’s ochtends, zo rond een uur of 5 hoeft dat niet per se. Het begint met één kreet, geeuw of onverwachte... Lees verder →

Een stevig warmteonweer had me gisteravond naar binnen gejaagd toen mijn soortgenoten al lang onder de lakens lagen. De weekendnacht verloopt even rommelig boven het oude schooltje. Geregeld een lichtflits en Thor die zich niet zomaar wil laten inpakken door al dat stroboscopisch geweld. Eigen aan onweer is dat de temperatuur daarna naar aanvaardbare normen... Lees verder →

Het prinsenkoppel in de met hemelbed uitgeruste kamer naast ons ontwaakt omstreeks half 8. Nog maar één dag op Franse bodem en we nestelen ons reeds gedwee in de Franse savoir-faire als het aankomt op langzaam wakker te worden. Een ontbijt in de grote eetkamer van het kasteel voor ons viertjes geeft het geheel net... Lees verder →