De ontbijtzaal is gedateerd en lijkt ingericht met het meubilair van 5 verschillende openbare boedelverkopen na een of ander faillissement. De stijlen en kleuren vloeken compleet. De tafels staan in sommige hoeken bijeen gepropt, maar soms nemen ze ook enorm veel plaats in zoals de grote ronde zwarte glanzende (!) tafel die waarschijnlijk van een... Lees verder →

Meer dan 700 km bollen door de regen. Dat vat zowat het programma van de dag samen. Het is dus super genieten van de laatste, zij het, druilerige momenten in Thézac. Na het ontbijtje wil ik een klein afwasje doen, zodat ik met propere glazen en een cleane snijplank de tocht naar het koude noorden... Lees verder →

Krekels, mussen en koeien. Dat is het enige wat je hoort als je 's ochtends wakker wordt op het landgoed van Canel. Rustiger kan het niet worden. Wanneer ik de binnenluikjes van het raam openklap, begrijp ik waarom de lokale fauna zo uitmuntend goed gezind is: voor het eerst sinds lang is er nog eens... Lees verder →

De ochtend start Belgisch: regen, wind en lage temperaturen zetten de toon. Isabelle, de gastvrouw loopt voortdurend met de armen gekruist en wrijft zich warm, ze heeft ook de verwarming opgezet, iets wat ze anders zelden doet in de helft van mei. Ook de komende dagen zal de wind de wolken niet weg kunnen stofzuigen... Lees verder →

Unisono valt het oordeel om binnen te ontbijten. Niet dat er veel wind staat, maar de vochtigheid hangt onder het afdak en de temperaturen zijn nog niet goed wakker. Op zich niet erg, want de dag zal grotendeels overdekt verlopen. In het heenrijden naar de abdij van Fontfroide miezert het net voldoende om het insectenkerkhof... Lees verder →

Aan het ontbijt herken je een cultuur. Vlamingen vullen 's ochtends voor dag en dauw vlug een kom met ontbijtvlokken of yoghurt omdat ze Sonja Kimpengewijs de overdaad van de andere maaltijden willen compenseren net voor ze voor enkele uren de ochtendfile induiken. Amerikanen en Britten gooien de grootste vetzakkerij op een bord, overgieten het... Lees verder →

De flauwe schijn door de foute gordijnen geeft aan dat het buiten niet echt stralend meiweer is. Een grauwe lucht met hoge vochtigheidsgraad plakt tegen het raam van de hotelkamer. De thermometer in de wagen zet 12 graden vast als koude basis voor deze dag waarop we nog enkele honderden kilometers zuidwaarts zullen ploegen. Het... Lees verder →

Sinds het korte all-inclusive-uitje begin april hebben we welgeteld twee echte lentedagen gehad ... twee. De lente geraakt maar niet in gang geschoten. Veel te koude maxima overdag, soms nog vrieskou 's nachts, extreme wisselvalligheid, kortom somberheid troef. Het is alsof je na een lange winterslaap je terrasverwarmer opnieuw aan de praat wil krijgen. Je... Lees verder →