reisblog Tom Sleeuwaert
Unisono valt het oordeel om binnen te ontbijten. Niet dat er veel wind staat, maar de vochtigheid hangt onder het afdak en de temperaturen zijn nog niet goed wakker. Op zich niet erg, want de dag zal grotendeels overdekt verlopen. In het heenrijden naar de abdij van Fontfroide miezert het net voldoende om het insectenkerkhof... Lees verder →
Aan het ontbijt herken je een cultuur. Vlamingen vullen 's ochtends voor dag en dauw vlug een kom met ontbijtvlokken of yoghurt omdat ze Sonja Kimpengewijs de overdaad van de andere maaltijden willen compenseren net voor ze voor enkele uren de ochtendfile induiken. Amerikanen en Britten gooien de grootste vetzakkerij op een bord, overgieten het... Lees verder →
De flauwe schijn door de foute gordijnen geeft aan dat het buiten niet echt stralend meiweer is. Een grauwe lucht met hoge vochtigheidsgraad plakt tegen het raam van de hotelkamer. De thermometer in de wagen zet 12 graden vast als koude basis voor deze dag waarop we nog enkele honderden kilometers zuidwaarts zullen ploegen. Het... Lees verder →
Sinds het korte all-inclusive-uitje begin april hebben we welgeteld twee echte lentedagen gehad ... twee. De lente geraakt maar niet in gang geschoten. Veel te koude maxima overdag, soms nog vrieskou 's nachts, extreme wisselvalligheid, kortom somberheid troef. Het is alsof je na een lange winterslaap je terrasverwarmer opnieuw aan de praat wil krijgen. Je... Lees verder →
De zwembadavonturen hebben de kinderen bekaf gemaakt. Finn slaapt tot kwart voor 9 en Rune zelfs tot half 10. We nuttigen een eenvoudig en licht ontbijtje, enerzijds om de ijskast stilaan leeg te krijgen, anderzijds omdat we vanmiddag gaan tafelen in La Falaise in Cahuzac-sur-Vère. De zaak heeft een Michelinster en een goede beoordeling... Lees verder →
We slapen lekker uit vanmorgen, zo lekker dat ons ontbijt lichtelijk in het gedrang komt. We moeten immers om 10 uur op de luchthaven van Albi zijn. Els heeft me namelijk voor mijn verjaardag een vlucht cadeau gedaan met een Cessna-vliegtuigje boven de Gaillac. Een snel, maar beperkt Flunch-ontbijtje zorgt ervoor dat ik niet... Lees verder →
Op de tonen van De Strangers worden we wakker. Gisteravond hebben we uitzonderlijk de wekker ingesteld om vroeger dan onze biologische eierenkoker wakker te worden. Om iets over 9 worden we immers verwacht in de gebouwen van Airbus, nabij Toulouse. De loods waar men de Airbus A380, het grootste passagierstoestel ter wereld, ineen schroeft is... Lees verder →
Onze dagindeling staat volledig in het teken van de marchĂ© nocturne in Cordes-sur-Ciel. Aangezien we ons daar copieus zullen laten gaan, is de lunch redelijk sober. Omdat we Cordes nog niet bezocht hebben, roosteren we het in de namiddag in zodat de voormiddag volledig vrij blijft voor eindeloos gespetter in het zwembad, reikhalzend lezen in... Lees verder →
Het is al barok wat de klok slaat op Musique als ik naar het dichtstbijzijnde dorpje rijd dat het geluk heeft over een eigen bakker te beschikken. Vivaldi, Scarlatti, Bach, ze passeren allemaal de revue. Er is tijd voor, want heen-en-terug naar Marssac neemt ongeveer een half uur in beslag. Ook het rijden zelf is zalig... Lees verder →
’s Ochtends geraken we niet echt gestart. Het is dan ook dimanche. Gisteravond was er geen tijd meer voor inkopen en onze koelbox heeft maar enkele restjes die de moeite waard waren koud gehouden. Het ontbijt verloopt dus redelijk marginaal: rijstkoeken met een weinig beleg, cornflakes zonder melk en een yoghurtje als toetje. De kleine... Lees verder →
sur ma route 