De dag voor Allerheiligen. Halloween. Sinds een aantal jaren heeft het Amerikaanse 'trick or treat'-feest vaste grond over de plas gevonden. In navolging van Valentijn hebben middenstanders met het feest nu ook een prima overbrugging van het doodse (excusez le mot) tussenseizoen tussen de start van het schooljaar en de komst van de goedheiligman. Ook... Lees verder →
Een mijnencomplex als museum
Het is duidelijk: we zijn nog lang niet klaar om genaturaliseerd te worden als Fransen. We eten vanmorgen immers het extra Franse brood op dat we gisteravond hebben gekocht. Geen gesocialiseer dus met de lokale Saint-Gillers. Anderzijds zijn we hierdoor wel vroeger dan gebruikelijk op pad. Waar het op ons terras nog aangenaam genieten was... Lees verder →
De Camargue by boat
Dat de Fransen baguettes hebben in plaats van een groot wit gesneden in een broodzak heeft alles te maken met hun nood aan sociale contacten. Baguettes zijn bedoeld voor directe consumptie en worden beenhard nadat je ze hebt aangesneden. En dat is volgens mij een bewuste keuze. Als je hier maar eens in de drie... Lees verder →
De dapperste Romeinen wonen in Antwerpen, euh, in Nîmes
Bij gebrek aan een haan kwaken de tuinkikkers zich schor om de bewoners van de mas uit hun bed te krijgen. Dat schijnt ze nog te lukken ook, want de buren zijn reeds vroeg uit de veren. Als laatste, nog niet door Romeinen overmand Gallisch plaatsje in een Asterix-strip, blijft onze gite een oase van... Lees verder →
Stieren en paarden in de straten van Les Saintes-Maries-de-la-Mer
Vannacht zijn we overgegaan van zomeruur op winteruur. Een uur langer slapen. Rune denkt daar echter anders over en is al om 4 uur klaarwakker. Gelukkig is er de iPad en een pak boeken om de jongen stil te houden. Het inslaan van wat eten, wilde gisteravond niet echt lukken, dus trekken we vanochtend opnieuw... Lees verder →
De Camargue? Je ruikt er niets meer van.
Met deze week Frankrijk erbij zal ik dit jaar in totaal 31 dagen in mijn geliefde land vertoeven. 1 op 12 maanden. 25 dagen meer dan onze eerste Frankrijkreis vijf jaar geleden. Ondertussen is er heel wat veranderd. Finn dut niet meer de hele rit naar het zuiden, maar is net als zijn broer de... Lees verder →
Een weekje weg, maar waar naartoe?
Het mag stilaan een traditie heten. In het najaar trekken we er nog enkele dagen tussenuit om de eerste portie werkstress na de zomervakantie van ons af te schudden en, met een beetje geluk, de laatste restanten van de zon en de été indien te consumeren. Groningen (Nederland) en Arhus (Denemarken) lieten ons de voorbije... Lees verder →
Snel drogende pastasaus
De wind door het dikke bladerdak van de plataan maakt het geluid van zachte regen. Toch valt er geen spat regen vandaag. De mistral blaast de lucht volledig azuurblauw. Het is restjesdag. Alles wat een lange trip naar huis beter niet mee maakt, moet op. Toch komen we nog enkele ingrediënten te kort voor de... Lees verder →
Geen klassieke Hollandermop
Op enkele natte terrasstoelen en een doorweekt tafellaken na doet niets nog vermoeden dat het gisteren zo'n hondenweer was. De lucht is opnieuw blauw met hier en daar een fijn wit schildersstreepje door. Vandaag is het elk voor zich. Iedereen doet wat hij het liefst doet. Els gaat lezen aan het zwembad, de kinderen duiken... Lees verder →
Pingpong-hagel in de Ardèche
Als je de Ardèche bezoekt, moet je een kano in. Roberts lyrische beschrijvingen van een kanotocht vanuit Vallon Pont d'Arc hebben ondertussen driekwart van het gezin geïnfecteerd. We moeten niet gaan voor een korte pleziervaart, nee we hebben minstens een halve dag nodig. En, o ja, je kunt je spullen best in een waterdichte koker... Lees verder →