reisblog Tom Sleeuwaert
Met Bayeux en de landingsstranden van D-Day zit de dag meer dan goed gevuld, zeker omdat we bijna anderhalf uur nodig hebben om er te geraken. Bayeux is een gezellige kleine stad van ongeveer 15 000 inwoners die vooral bekend is van het 70 meter lange borduurwerk dat er wordt uitgestald. Het tapijt van Bayeux... Lees verder →
Tot voor 15 jaar werd het Maison du Jardin permanent bewoond door generaties tuinlieden, en dat sinds 1822. Enkele jaren geleden heeft de graaf het pand grondig laten renoveren. Net zoals bij de andere huizen op z'n domein is hij er vervolgens met zijn vrouw een maand lang in gaan wonen om alle kwaliteiten, maar... Lees verder →
Exact een week geleden namen we afscheid van ons voke tijdens een mooie uitvaart die muzikaal werd begeleid door Rune en Fries en eindigde met What a wonderful world. De woorden van Louis Armstrong zouden die van mijn vader hebben kunnen zijn: geniet van het mooie van de wereld, elke dag weer, en doe het... Lees verder →
Het inladen van de dakkoffer duurt welgeteld 2 minuten. De plooiboxen met kleding erin, een wasrekje, reisliteratuur, enkele buitenspellen en zelfs een minibarbecue en een zak houtskool. Je weet maar nooit dat die Fransozen zonder zouden zitten. De Thule lijkt elk jaar groter te worden, of het moet zijn dat Els steeds behendiger wordt in... Lees verder →
Reconstructie van de feiten Za 23.07 Na het diner nog even autoinspectie. Toch een beetje schrik gekregen door de straffe verhalen van de jongedame van Champagnehuis Dhondt-Grellot. De kans dat er ingebroken wordt, is echter klein. De auto staat vlakbij het hotel op de hoofdweg van het dorp, recht over het gemeentehuis en de straat... Lees verder →
Terwijl de anderen aan hun ontbijt beginnen, blijf ik nog even in mijn kamer. Om stipt 9 uur gaan immers voor het eerst de webdeuren open van Amuz, het muziekcentrum in de Augustinuskerk in Antwerpen waar we al jarenlang kind aan huis zijn voor de betere oude muziek. Tot vorig jaar moest je bij de... Lees verder →
Als we om 9 uur het terras opzoeken, staat de tafel amper gedekt. Borden en bestek liggen er wel, maar op de rest is het nog wachten. Zodra we er alle vier zijn, komt Joanna buiten met een enorme plateau met daarop een volledig ontbijtbuffet. Het is duidelijk: vanmorgen heeft ze geen zin om de... Lees verder →
Het zou een decor kunnen zijn uit een Franse film uit de jaren 60. Het terras waar ons ontbijt ons staat op te wachten, ligt onder een grote boom die voldoende schaduw biedt terwijl hij voor een licht ruisende soundtrack zorgt samen met enkele ijverige vogels. De wolken zijn ze vanmorgen vergeten op te hangen... Lees verder →
Op het zonneterras wordt vanmorgen druk gespeculeerd over de mogelijke coalitievormingen op Vlaams en federaal vlak. In het druilerige België liggen de kaarten evident voor wie durft, maar moeilijk voor wie plat politiek de strategie de bovenhand laat halen. Op een kleine tien minuten zijn wij er alvast uit. Wat die Zuid-Franse sfeer, die azuurblauwe... Lees verder →
Wanneer de elektrische rolluiken 's ochtends omhoog rollen, valt fel zonlicht de kamer binnen. In geen tijd wordt het volledige interieur door de ambitieuze zon meegetrokken die duidelijk plannen heeft vandaag. Terwijl ik mijn tanden stond te poetsen, heeft ze reeds alle wolken weggebrand, behalve een kleintje net boven een heuvelrug. Waarschijnlijk als stille suggestie... Lees verder →
sur ma route 