De Camargue by boat

Dat de Fransen baguettes hebben in plaats van een groot wit gesneden in een broodzak heeft alles te maken met hun nood aan sociale contacten. Baguettes zijn bedoeld voor directe consumptie en worden beenhard nadat je ze hebt aangesneden. En dat is volgens mij een bewuste keuze. Als je hier maar eens in de drie... Lees verder →

De dapperste Romeinen wonen in Antwerpen, euh, in Nîmes

Bij gebrek aan een haan kwaken de tuinkikkers zich schor om de bewoners van de mas uit hun bed te krijgen. Dat schijnt ze nog te lukken ook, want de buren zijn reeds vroeg uit de veren. Als laatste, nog niet door Romeinen overmand Gallisch plaatsje in een Asterix-strip, blijft onze gite een oase van... Lees verder →

De Camargue? Je ruikt er niets meer van.

Met deze week Frankrijk erbij zal ik dit jaar in totaal 31 dagen in mijn geliefde land vertoeven. 1 op 12 maanden. 25 dagen meer dan onze eerste Frankrijkreis vijf jaar geleden. Ondertussen is er heel wat veranderd. Finn dut niet meer de hele rit naar het zuiden, maar is net als zijn broer de... Lees verder →

Een weekje weg, maar waar naartoe?

Het mag stilaan een traditie heten. In het najaar trekken we er nog enkele dagen tussenuit om de eerste portie werkstress na de zomervakantie van ons af te schudden en, met een beetje geluk, de laatste restanten van de zon en de été indien te consumeren. Groningen (Nederland) en Arhus (Denemarken) lieten ons de voorbije... Lees verder →

Snel drogende pastasaus

De wind door het dikke bladerdak van de plataan maakt het geluid van zachte regen. Toch valt er geen spat regen vandaag. De mistral blaast de lucht volledig azuurblauw. Het is restjesdag. Alles wat een lange trip naar huis beter niet mee maakt, moet op. Toch komen we nog enkele ingrediënten te kort voor de... Lees verder →

Geen klassieke Hollandermop

Op enkele natte terrasstoelen en een doorweekt tafellaken na doet niets nog vermoeden dat het gisteren zo'n hondenweer was. De lucht is opnieuw blauw met hier en daar een fijn wit schildersstreepje door. Vandaag is het elk voor zich. Iedereen doet wat hij het liefst doet. Els gaat lezen aan het zwembad, de kinderen duiken... Lees verder →

Pingpong-hagel in de Ardèche

Als je de Ardèche bezoekt, moet je een kano in. Roberts lyrische beschrijvingen van een kanotocht vanuit Vallon Pont d'Arc hebben ondertussen driekwart van het gezin geïnfecteerd. We moeten niet gaan voor een korte pleziervaart, nee we hebben minstens een halve dag nodig. En, o ja, je kunt je spullen best in een waterdichte koker... Lees verder →

Woestijnbeelden in de Provence

Ik neem me voor te voet naar de bakker te gaan. Naadloos volg ik de instructies die Thea me zondag heeft gegeven om er vlot te geraken, maar ergens loopt het toch mis. Ik doe er drie keer langer over dan voorzien en kom op plaatsen die niet in de routebeschrijving voorkomen. Tot overmaat van... Lees verder →

Vergeet Center Parcs. This is the real stuff!

De eerste werkdag na de hectische zaterdag vol onzekerheden. Tijd dus om een en ander recht te zetten. Na de ochtendplons van Rune en Finn rijden we na de middag naar Goudargues. Op een van de schaduwrijke terrasjes naast het water genieten we alsnog van de fijne sfeer die het dorpje uitstraalt. Niet dat er... Lees verder →

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑